«اگر آذربایجان حتی بهطور کامل از شورای اروپا خارج شود، تقریباً هیچکس در این کشور تأثیر آن را احساس نخواهد کرد.»
خبرگزاری آپا گزارش میدهد که الهام علیاف، رئیسجمهور آذربایجان، این مطلب را در چهارمین مجمع جهانی رسانهای شوشا بیان کرده است.
وی گفت: «تا سپتامبر ۲۰۲۳، آذربایجان هرگز در مجمع پارلمانی شورای اروپا با هیچگونه تحریمی مواجه نشده بود. درست در سپتامبر ۲۰۲۳، پس از آنکه ما با استفاده از حق قانونی دفاع از خود، اراضی خود را از بقایای جداییطلبان آزاد کردیم، مجمع پارلمانی شورای اروپا تصمیم گرفت آذربایجان را مجازات کند. سپس در ژانویه ۲۰۲۴، مجمع موضوع اعتبارنامه هیئت نمایندگی آذربایجان را بررسی کرد و این هیئت را از حق رأی محروم ساخت.
این اقدام ظاهراً به مسائل حقوق بشر مربوط میشد. اما اگر موضوع واقعاً مرتبط با این مسائل بود، احتمالاً این اقدام پیشتر انجام میشد. این صرفاً مجازاتی بود که به دلیل بازگرداندن حاکمیت خود به ما اعمال شد.»
رئیسجمهور افزود که پس از آن، هیئت نمایندگی آذربایجان تصمیم بسیار درستی گرفت و حضور خود در نشستهای مجمع را متوقف کرد: «زیرا اگر حق رأی نداریم، حضور ما در آنجا چه معنایی دارد؟ همچنین از آن زمان تاکنون در انتخاب قضات دادگاه اروپایی حقوق بشر نیز شرکت نکردهایم.
به همین دلیل، آذربایجان تصمیمات آن دادگاه را به رسمیت نمیشناسد. زیرا ما در رأیگیریای که تعیینکننده این بود که چه کسانی این قضات باشند، شرکت نکردهایم. بیش از دو سال است که با تبعیض مواجه هستیم.
میتوانم آشکارا بگویم که در دولت، نه تنها تعلیق فعالیتهای خود در مجمع پارلمانی شورای اروپا، بلکه خروج کامل از شورای اروپا را نیز بهطور جدی بررسی کردهایم.
اما آلن برسه، دبیرکل شورای اروپا، با من تماس گرفت و درخواست کرد که این کار را انجام ندهیم و فرصتی برای بهبود وضعیت ایجاد کنیم. من نیز تصمیم گرفتم فعلاً این موضوع را به تعویق بیندازم. متأسفانه از آن زمان تاکنون هیچ پیشرفتی حاصل نشده است.
برعکس، مجمع پارلمانی شورای اروپا مطالبات کاملاً غیرقابل قبول و اولتیماتومی را علیه آذربایجان مطرح میکند. ما کسانی نبودیم که روابط را تیره کردیم؛ آنها این کار را انجام دادند.
آنها بدون هیچ مبنای حقوقی ما را از حق رأی محروم کردند. بنابراین، اقدامی که باید انجام شود این است که ابتدا حق رأی هیئت نمایندگی آذربایجان بازگردانده شود. پس از آن، هیئت ما به مجمع بازخواهد گشت. موضوع باید دقیقاً به همین شکل باشد، نه برعکس.
ما هیچ اقدام نادرستی علیه آنها انجام ندادهایم. این آنها بودند که تصمیم ناعادلانهای گرفتند. بنابراین، گام عقبنشینی نیز باید از سوی آنها برداشته شود و باید شجاعت داشته باشند که اعتراف کنند مرتکب اشتباه بزرگی شدهاند.
من بارها دیدگاههای خود را درباره این موضوع بیان کردهام. حتی اگر آذربایجان بهطور کامل از شورای اروپا خارج شود، تقریباً هیچکس در کشور این موضوع را احساس نخواهد کرد. یعنی بودن یا نبودن ما در آنجا تغییر جدیای در داخل کشور ایجاد نمیکند.
البته بهتر است به جای تقابل، روابط عادی با این نهادها داشته باشیم. ما به دنبال تقابل نیستیم. بهویژه با توجه به اینکه نه تنها مجمع پارلمانی شورای اروپا، بلکه پارلمان اروپا نیز بهطور منظم حملات بیاساسی علیه آذربایجان انجام میدهد.
من معتقدم که این موضوع دیگر به نوعی به یک وسواس علیه آذربایجان تبدیل شده است. طی پنج سال گذشته، پارلمان اروپا ۱۳ قطعنامه علیه آذربایجان تصویب کرده است. هیچیک از آنها برای ما اهمیتی ندارد و هیچ تأثیری در کشور ندارد.
با این حال، طبیعتاً به جای تقابل با این نهادها، داشتن روابط عادی با آنها مطلوبتر است. با این حال، بار دیگر تأکید میکنم که ما این وضعیت را به وجود نیاوردیم.
آذربایجان در سال ۲۰۰۱ بهصورت داوطلبانه عضو شورای اروپا شد. در آن زمان، این سازمان و بهطور کلی اروپا مانند امروز نبودند. ما با امیدها و انتظارات مشخصی به آن اروپای آن دوره پیوستیم. امیدوار بودیم که عضویت، به حل مناقشه قرهباغ و احیای حاکمیت ما کمک کند.
ما خواهان عادیسازی روابط هستیم. اما گام اول را آنها باید بردارند.»