مصاحبه امینه محمد، معاون دبیرکل سازمان ملل متحد، با خبرگزاری آپا
برگزاری WUF در باکو فرصت فوقالعادهای برای نمایش آنچه در آذربایجان در حال رخ دادن است است
- چه نتایج و ابتکارات اولویتداری را از WUF13 انتظار دارید؟
- برگزاری WUF در باکو فرصت فوقالعادهای برای نمایش آنچه در آذربایجان در حال رخ دادن است است. در عین حال، این مجمع یک پلتفرم تداوم است که بر WUFهای قبلی بنا شده است. این دیگر سیزدهمین مجمع است. ما باید فراتر از گفتگو صرف حرکت کنیم تا ببینیم چگونه سرمایهگذاریها در دورانی انجام خواهد شد که بیش از ۷۰ درصد جمعیت جهان تا سال ۲۰۵۰ در شهرها زندگی خواهند کرد. انتظار ما از WUF13 همین است.
در پنج سال آینده باید به اهداف تعیینشده در دستور کار ۲۰۳۰ دست یابیم و شهرها بخش اصلی این اهداف هستند. اما توسعه شهرها باید در چارچوب رشد اقتصادی و در کنار رفاه مردم صورت گیرد و در مرکز سرمایهگذاری در شهرنشینی قرار داشته باشد.
من در جریان کنفرانس آبوهوایی COP نیز اینجا بودم و دو سال بعد، پیشرفت محیط شهری شما را مشاهده کرد.
-ارزیابی شما از میزبانی آذربایجان برای پلتفرمهای بزرگ گفتوگوی بینالمللی چیست؟
- ما از همکاری با آذربایجان و میزبانی این رویداد بسیار مفتخریم. نمونههای زیادی از این موضوع وجود دارد. من در جریان کنفرانس آبوهوایی COP نیز اینجا بودم و دو سال بعد، پیشرفت محیط شهری شما را مشاهده کردم. این توسعه ماهیتی فراگیر دارد. جوانان نیز بخشی از این روند هستند. فکر میکنم رهبری آذربایجان دقیقاً در توانایی ساخت شهرهای فراگیرتر، و ایجاد تعادل میان سنتها و فرهنگ نسلهای گذشته با فناوری، طراحی و فرصتهای شهرسازی دنیای جدید خود را نشان میدهد. این فقط کنفرانسی نیست که در چند سالن برگزار شده باشد. این کنفرانسی است که در یک شهر در حال توسعه برگزار میشود و آن شهر به دلیل رویکرد مترقی خود متمایز است.
ما همچنین در مسیر صلح آذربایجان مشارکت داشتهایم
شما همکاری موجود میان سازمان ملل و آذربایجان را چگونه ارزیابی میکنید و بهویژه چه فرصتهای جدیدی برای گسترش این مشارکت در زمینههای توسعه پایدار، شهرسازی و بازسازی دوران پس از جنگ میبینید؟
-ما روابط بسیار خوب و بلندمدتی با آذربایجان داریم. در اینجا هماهنگکننده مقیم ما در کشور فعالیت میکند و چندین نهاد ما وجود دارند که در حوزههای مختلف تخصص ارائه میدهند. ما به همکاری خود در دستور کار توسعه پایدار مطابق با اولویتهای آذربایجان ادامه میدهیم. در عین حال، در مسیر صلح آذربایجان نیز مشارکت داشتهایم. اما تداوم این صلح نیازمند تلاشهای بیشتری است. فرایندهایی که در قرهباغ شاهد آن هستیم — سرمایهگذاری در سیستمها، کسبوکارهای کوچک و متوسط، و کیفیت زیرساختها — نشاندهنده رویکردی است که بر ادغام مجدد و برابری در کشور تأکید دارد. روابط ما نه تنها در چارچوب اولویتهای ملی، بلکه از نظر نقش رهبری آذربایجان در منطقه نیز در حال توسعه است. این موضوع مهم است، زیرا مردم با علاقه زیادی به پیشرفتهای آذربایجان و فرصتهای همکاری نگاه میکنند. امروز به دلیل تنشهای ژئوپلیتیکی و درگیریها در مناطق همسایه، وضعیت آسان نیست. با این حال ما باور داریم که میتوانیم با هم از عهده آن برآییم. صدای آذربایجان هم در منطقه و هم در سطح جهانی، از جمله در مجمع عمومی سازمان ملل، شنیده میشود.
مشکل بزرگ، محدودیت در دسترسی به مسکن مقرونبهصرفه به دلیل سازوکارهای مالی است
-دسترسی به مسکن در سراسر جهان همچنان یک مشکل جدی است. سازمان ملل برای تأمین مسکن مقرونبهصرفه و فراگیر چه راهحلهای عملی را حمایت میکند؟
- مشکل بزرگ، محدودیت در دسترسی به مسکن مقرونبهصرفه به دلیل سازوکارهای مالی است. ما مدتهاست که بر اهمیت ایجاد فرصتهای مالی برای کشورها در اولویت تأکید کردهایم. این امر مستلزم بازنگری در معماری مالی بینالمللی و منطقهای است تا محیطی مناسب برای سرمایهگذاران ایجاد شود و جریان سرمایه به بخش مسکن باز شود. این موضوع تنها مسئولیت دولتها نیست. در اینجا نقش بخش خصوصی و سرمایهگذاران نیز بسیار مهم است. همه این موارد باید با در نظر گرفتن تنوع جوامع اجرا شود. افراد با توان مالی محدود نباید کنار گذاشته شوند. برای این منظور باید راهحلهای مالی متفاوتی پیدا شود و در برخی موارد دولتها مجبور به مداخله خواهند بود. در عین حال، گروههای دیگری که در مسیر توسعه قرار دارند — مانند زنان، جوانان و سالمندان — نیز باید مورد حمایت قرار گیرند.
ما در اینجا درباره یک چرخه کامل زندگی و محیط زندگی انسان صحبت میکنیم. این شامل سالمندان نیز میشود. اگر انسانها عمر طولانیتری دارند، جایگاه آنها در درون جامعه چگونه خواهد بود و ما چگونه برای آنها شرایط مناسب فراهم خواهیم کرد؟
ما باید مشارکت جوانان، زنان و در مجموع جوامع محلی را ببینیم
-جوانان و جوامع محلی چه نقشی میتوانند در شکلگیری شهرهای پایدار و فراگیر ایفا کنند؟
-آنها باید بهطور کامل در این روند دخیل باشند. چنین مجامعی نشان میدهند که شکلگیری هر سیاستی بدون مشارکت افرادی که قرار است از آن سیاست بهرهمند شوند، ممکن نیست. به همین دلیل باید مشارکت جوانان، زنان و در مجموع جوامع محلی را ببینیم. تجربه واقعی زندگی مردم باید وارد این فرآیند شود.
امروز درباره سکونتگاههای غیررسمی صحبت میکردیم و یکی از سخنرانان زن گفت: «آیا درک میکنید زندگی در جایی که سیستم بهداشتی وجود ندارد و امکان پختوپز سالم فراهم نیست چه معنایی دارد؟» چگونه میتوان این تجربیات را وارد سیاستگذاری کرد؟ این تنها از طریق چنین مجامعی ممکن نیست، بلکه در سطح ملی نیز ضروری است؛ جایی که دولتها سیاستهای مسکن را تدوین میکنند باید با جوامع محلی مشورت شود.
جوامع باید در تمام مراحل، از تدوین سیاست تا تصویب آن در سطح ملی، مشارکت داشته باشند.
ما یک دستور کار بسیار بلندپروازانه داریم
شما آینده دیپلماسی شهری سازمان ملل و همکاریهای بینشهری و منطقهای را چگونه میبینید؟
-ما در این زمینه بسیار امیدوار هستیم. در چارچوب دستور کار شهری که طی دههها تدوین شده است، دیدهایم که علاقه و مشارکت بهطور مداوم در حال افزایش است. حتی در دورههایی که با درگیریها، تنشهای ژئوپلیتیکی و کمبود منابع مالی برای توسعه مواجه بودهایم، همچنان معتقدیم در برخی کشورها میتوانیم پیشرفت ایجاد کنیم. این تجربیات موفق میتوانند بهعنوان الگو مورد استفاده قرار گیرند.
برای اینکه افراد بیشتری از روند شهرنشینی بهرهمند شوند، ضروری است تجربیات موفق به اشتراک گذاشته شود و مشارکت گستردهتری شکل بگیرد. ما یک دستور کار بسیار بلندپروازانه داریم و اهداف توسعه پایدار نیازمند یک رویکرد یکپارچه هستند. شهرها و دستور کار شهرنشینی نیز بخش مهمی از این موضوع است.
به همین دلیل، پیشبرد این روند بهصورت مشترک بسیار مهم است. ما معتقدیم اگر مشارکت را ادامه دهیم، مسائل را در دستور کار نگه داریم و راهحلها را با هم پیدا کنیم، دستیابی به این اهداف امکانپذیر خواهد بود.
ایلگار خودیف
ما را در تلگرام دنبال کنید
t.me/APA_GA
ما را در اینستاگرام دنبال کنید
ما را در تیک تاک دنبال کنید
ما را در فیسبوک دنبال کنید
ما را در ایکس دنبال کنید
