در ساختار سازمان ملل تضادهایی وجود دارد.
به گزارش آپا، وایرا ویکه-فریبرگا، رئیس مشترک مرکز بینالمللی نظامی گنجوی و رئیسجمهور سابق لتونی، این سخنان را در مراسم افتتاحیه سیزدهمین مجمع جهانی باکو بیان کرده است.
وی گفت: «بسیاری با تأسف اشاره میکنند که اصولی که پس از جنگ جهانی دوم در تأسیس سازمان ملل پایهگذاری شد – نظم جهانی مبتنی بر قوانین – نفوذ خود را از دست داده است. این نظم بر اساس مجموعهای از قوانین بود که درباره درست و نادرست، قابل قبول و غیرقابل قبول، فهم مشترک ایجاد میکرد. این اصول باید هم در مدیریت داخلی کشورها و هم در روابط بینالملل اعمال میشد. برخی ناظران از قارههای مختلف میگویند این قوانین عمدتاً در جهان غرب شکل گرفتهاند. در حقیقت، این اصول قرنها در جهان غرب توسعه یافتهاند، با وجود مقاومتهای بزرگ. در واقع، اروپا تا زمان جنگ جهانی دوم الگویی از صلح و رفاه نبود. من در کودکی در اردوگاههای پناهندگان در آلمان زندگی کردهام و پس از جنگ سالها در گرسنگی و سختی بزرگ شدیم، تا زمانی که کشورهای مختلف پناهندگان را پذیرفتند. در آن زمان حاکمیت قانون وجود نداشت. در آلمان نازی یک دیکتاتور و نظام او شکست خورد، اما دیکتاتور دیگری – جوزف استالین و اتحاد جماهیر شوروی – همچنان در قدرت باقی ماند. ایده عدالت برای همه بسیار دور به نظر میرسید.
در ساختار سازمان ملل تضادهایی وجود دارد. از یک طرف، اصل به رسمیت شناختن حقوق حاکمیت هر کشور عضو وجود دارد و این اصل بیانگر آن است که کشورها باید به حقوق بینالملل پایبند باشند. از طرف دیگر، ساختار شورای امنیت – با پنج عضو دائم دارای حق وتو – تا حدودی با این اصل در تضاد است، زیرا این سیستم به برندگان جنگ جهانی دوم قدرت بیشتری میدهد، در حالی که امروز جمعیت جهان و توزیع قدرت اقتصادی کاملاً متفاوت است.»