متأسفانه این پاسخ تلاش بعدی نماینده عالی اتحادیه اروپا برای دلجویی از ارامنه و همچنین پیشبرد ادعایی است که هیچ مبنای اخلاقی و واقعی ندارد. ما این ادعاهای نادرست و تحریک آمیز را رد می کنیم.
به گزارش آپا، وزارت امور خارجه این مطلب را در پاسخ به بیانات جوزف بورل، نماینده عالی اتحادیه اروپا در امور خارجی و سیاست امنیتی، نایب رئیس کمیسیون اتحادیه اروپا به سؤالات نمایندگان پارلمان اروپا درباره «زندانیان ارمنی» اعلام کرد.
آیخان حاجی زاده یادآور شد: آذربایجان پس از جنگ ۲۰۲۰ بیش از ۲۰۰ ارمنی را که اسیر جنگی یا بازداشت شده بودند به عنوان یک حرکت بشردوستانه و همچنین بر اساس تعهداتشان بر اساس قوانین بین المللی بشردوستانه آزاد و به کشورشان بازگرداند.
با تمامی اسرای جنگی ارمنی و غیرنظامیان بازداشت شده در آذربایجان مطابق با الزامات کنوانسیون ژنو در سال ۱۹۴۹ رفتار شد، آنها مورد شکنجه، توهین و رفتار غیرانسانی قرار نگرفتند. و کمیته بینالمللی صلیب سرخ به طور مرتب با این افراد ملاقات میکرد و با خانوادههای آنها ارتباط برقرار میکرد. اما پس از بازگرداندن آنها به ارمنستان توسط مقامات ارمنستان، برخی از آنها دستگیر و بازجویی شدند.
جنایتکاران جنگی زندانی، رهبران جدایی طلب و دیگر افراد ارمنی الاصل بع پاکسازی قومی، تجاوز نظامی، شکنجه و سایر جنایات جدی متهم شده اند یا قبلاً به این جنایات محکوم شده بودند. بر اساس کنوانسیون های ژنو و همچنین قوانین بین المللی و ملی به طور کلی، جمهوری آذربایجان از حقوق و تعهداتی برای تحقیق و تعقیب چنین جنایاتی برخوردار است. این گونه دستگیری ها مبنای قانونی کامل دارد و بر حقوق افراد بازداشت شده تأثیری نمی گذارد. حتی اگر بازداشت شدگان اسیر جنگی باشند، طبق کنوانسیون سوم ژنو، اسیران جنگی که به دلیل جرم قابل کیفرخواست تحت تعقیب قرار میگیرند، ممکن است تا پایان این مراحل قانونی در بازداشت نگهداری شوند و در صورت لزوم، محکومیت خود را سپری کنند.
بهتر است طرف اتحادیه اروپا توجه خود را بر مدارک رفتار وحشیانه ارمنستان با اسیران جنگی آذربایجانی و اسرای غیرنظامی و همچنین آذربایجانی های مفقود متمرکز کند. از آغاز تجاوز نظامی ارمنستان تاکنون بیش از ۳۸۹۰ آذربایجانی مفقود شده اند و سرنوشت آنها مشخص نیست. در میان مفقودان، ۳۱۷۱ سرباز، ۷۱۹ غیرنظامی (شامل ۷۱ کودک، ۲۶۷ زن و ۳۲۶ سالمند) هستند.
در خصوص اظهار نظر در خصوص تضمین حقوق ارامنه مهاجر به ارمنستان و سایر کشورها، یادآوری این نکته ضروری است که علیرغم فراخوان، برنامه و اقدامات آذربایجان برای ادغام مجدد در این راستا، ارامنه محلی تصمیم به ترک کشورمان و عدم بازگشت به کشورمان را گرفتند. متأسفانه نزدیک به ۳۰ سال است که هیچ نگرانی یا تماسی از سوی اتحادیه اروپا در مورد حقوق نزدیک به یک میلیون پناهنده و آوارگان آذربایجانی که به زور و بی رحمانه از خانه های خود آواره شده اند، مشاهده نکرده ایم.
آذربایجان انتظار دارد که طرف اتحادیه اروپا در این لحظه حساس از اظهارات مغرضانه ای که تلاش های صلح در منطقه را تضعیف می کند، خودداری کند.