خبر

او در سال‌های اخیر سعی در ایجاد تصوری از یک «انسان‌دوست» داشت، اما در مدت کوتاهی به‌خاطر پول‌های کثیف آشکار بسیاری، به عنوان فردی که قصد داشت قدرت را در به‌اصطلاح «جمهوری آرتساخ» سازمان تروریستی مسلح غیرقانونی ایجاد شده در اراضی اشغال شده توسط ارمنستان و سپس در ارمنستان به دست بگیرد، میلیاردر شد. وی که در حال حاضر در بازداشتگاه سرویس امنیت دولتی جمهوری آذربایجان بسر می برداطلاعاتی مبنی بر اینکه بعضی از آشنایان او در تلاش هستند تا وی را به عنوان نامزد نوبل معرفی کنند.

آپا گزارش می‌دهد که در اوایل سال ۲۰۱۹، پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته یک گزارش تحقیقی در مورد واردانیان ارائه کرد که به عنوان «ترویکا لاندرومات» ارائه شد.

این گزارش فاش کرد که روبن واردانیان، توسط بزرگترین بانک سرمایه گذاری روسیه، «ترویکا دیالوگ» متعلق به او، و شرکت های بزرگ «آفشور» که او به نام کارگران ارمنی ایجاد کرده است پولشویی میلیاردها پول کثیف و کسب سودهای کلان، معاملات غیر قانونی ذکر شده را ارائه کرد.

در اینجا متن کامل منتشر شده پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته را تقدیم می کنیم:

شبکه عظیم آفشور گردش میلیاردها وجوه را از طریق بانک های متعلق به فدراسیون روسیه انجام داد.

قبل از اینکه به نکات دیگر بپردازیم لازم به ذکر است که روبن واردانیان و آرمن اوستیان هیچ وجه اشتراکی ندارند جز اینکه هر دوی آنها ارمنی الاصل هستند.

بنابراین، واردانیان یک بانکدار ثروتمند روسی است که زمانی ریاست ترویکا دیالوگ، بزرگترین بانک سرمایه گذاری خصوصی کشور را بر عهده داشت. در مجمع جهانی اقتصاد که در داووس برگزار شد درباره او صحبت شد و ده ها میلیون دلار برای پروژه های خیریه برای سرزمینش ارمنستان هزینه کرد.

برخلاف واردانیان، اوستیان یک کارگر فصلی ساختمانی بود که قبل از شروع کار بازسازی آپارتمان در مسکو، با همسر و والدینش در سرزمین مادری خود زندگی می کرد. اما اسناد امضا شده توسط اوستیان، که گفته است قبلاً هرگز این اسناد را ندیده بود، مستقیماً به Troika Laundromat (ماشین پولشویی چولهای کثیف) اشاره می کند که شامل انتقال میلیون ها وجوه از طریق شرکت های برون مرزی به مشتریان بانکی Troika بود که بیشتر آنها نخبگان روسی بودند. خود سیستم بانکی به گونه ای سازماندهی شده بود که مشتریان این فرصت را داشتند که محدودیت های ایجاد شده را دور بزنند، دارایی های خارجی خود را پنهان کنند و «پول های شسته شده» را پنهان کنند. چنین قاعده‌ای شرایطی را ایجاد کرده است تا الیگارش‌های بانفوذ پول نقد داشته باشند و منبع واقعی پول نقدی که به‌طور غیرقانونی به دست آمده‌اند را برای مجرمان پنهان کنند.

اما نام اوستیان و کپی پاسپورت او در اسناد بانکی متعلق به یکی از شرکت های آفشور که نقش مهمی در سیستم ترویکا ایفا می کرد، یافت شد. شرکت مذکور یکی از حداقل 75 شرکتی بود که از سال 1385 تا اوایل سال 1392 فعالیت می کرد و یک شبکه مالی پیچیده را ایجاد کرد. در این مدت «ترویکا» امکان ورود 4.6 میلیارد دلار آمریکا به سامانه و همچنین هدایت 4.8 میلیارد دلار سرمایه را به جهات خاصی از طریق سامانه فراهم کرد. سیتی گروپ، رایفیزن و دویچه بانک که از بانک های بزرگ غربی هستند، از جمله طرف های مقابل این عملیات بودند. در کنار اینها، ده‌ها شرکت متعلق به آن سامانه برای پنهان کردن منبع نقدینگی، معاملات داخلی به ارزش 8.8 میلیارد دلار انجام دادند. (سیتی گروپ به درخواستی برای اظهار نظر در مورد این موضوع پاسخ نداد. Raiffeisen نیز با استناد به حفظ حریم خصوصی مشتریان از اظهار نظر خودداری کرد، و ترویکا Deutsche Bank به دلیل الزامات قانونی از اظهار نظر در مورد مشاغل خاص خودداری کرد و دلیل آن «دسترسی محدود» به داده ها در مورد تراکنش های مشتریان نشان داد که نمی تواند بدهد)

در آن زمان واردانیان مدیر اجرایی و شریک اصلی «ترویکا» بود. او به شهرت خود به عنوان نماینده غرب دوست سرمایه داری روسیه افتخار می کرد و به عنوان مدیر مدرسه اسکولکوو مسکو برای جلوه دهی توسعه فضای تجاری کشور تلاش می کرد. در همین حال، عوامل ترویکا در حال ساختن یک سیستم مالی غیرشفاف بودند - به دلیل شباهت آن به طرح‌های پولشویی قبلی که توسط پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته کشف شده بود، ماشین پولشویی ترویکا نام گرفت.

مانند طرح های پولشویی قبلی، بسیاری از معاملات بزرگ بر اساس معاملات تجاری ساختگی انجام می شد. فاکتورهای جعلی با عناوین مختلفی مانند «کالا»، «کالای ارزاقی»، «کالاهای فلزی»، «فاکتور» و «قطعات خودرو» صادر شده است. فاکتورهای موجود در اطلاعات فاش شده توسط پروکسی ها (افراد دیگری که مجاز به پنهان کردن مالک واقعی هستند) تأیید شده و از آدرس های ایمیل Troika.ru ارسال شده است.

روبن واردانیان

این تصویر عملیاتی از مجموعه‌ای از تراکنش‌های بانکی لو رفته و سایر اسناد به دست آمده توسط پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته و سایت خبری لیتوانیایی 15min.lt به اشتراک گذاشته شده با ۲۱ شریک رسانه‌ای پدید آمده است.

در مجموع، داده های فوق بیش از ۱.۳ میلیون تراکنش بانکی انجام شده توسط ۲۳۸۰۰۰ شرکت و شخص و همچنین هزاران ایمیل، قرارداد و فرم ثبت شرکت به دست آمده است.

تجزیه و تحلیل شبکه موجود ترویکا بر اساس تجزیه و تحلیل داده های دقیق است.

واردانیان در مصاحبه خود با توجه به حقایق شناخته شده اظهار داشت که بانک تحت مالکیت وی هیچ عملیاتی خارج از ضوابط انجام نداده و مانند سایر بانک های سرمایه گذاری در آن زمان فعالیت می کرد. او همچنین تاکید کرد که بانکی که او در اختیار دارد این فرصت را نخواهد داشت که تمام جزئیات دقیق طیف وسیعی از خدماتی را که به مشتریانش ارائه می دهد، کنترل کند. هیچ مدرکی مبنی بر اینکه واردانیان در رابطه با تخلفات ذکر شده توسط مقامات تحت تعقیب یا اتهام قرار گرفته باشد، یافت نشده است. شخصاً فقط در سند مربوط به تخصیص اعتبار به شرکتی که در دستگاه پولشویی «ترویکا» برای آن تراکنش های بانکی گنجانده شده است، امضای او یافت می شود.

واردانیان سامانه مذکور را خدمات مدیریت ثروت خصوصی عنوان کرد. وی با اشاره به شبکه شرکت های برون مرزی تشکیل دهنده ماشین پولشویی گفت: شرکت های مذکور از جمله شرکت تحت مالکیت اینجانب به مشتریان شرکت ترویکا دیالوگ خدمات فنی ارائه می کنند. اینها را می توان «شرکت های چند خانواده» نیز نامید. رویه مشابهی هنوز در سایر بانک ها وجود دارد. اکثر مشتریان آن بانک ها از طریق بانک های بین المللی کار می کنند. بار دیگر تکرار می‌کنم که ما در طول مدت خدمت خود، همواره بر اساس قوانین جاری در بازارهای مالی جهان عمل کرده‌ایم. ظاهرا قوانین در حال تغییر هستند، اما اعمال قوانین فعلی در بازارهای مالی گذشته مانند به کارگیری استانداردهای مدرن در رکود بزرگ است. فکر می‌کنم شما هم قبول دارید که چنین برنامه‌ای می‌تواند وضعیت واقعی را تحریف کند.»

واردانیان در پاسخ به سوالی در مورد معاملات تجاری ساختگی اظهار داشت که درآمد ترویکا دیالوگ بین سال‌های ۲۰۰۶ تا ۲۰۱۰ از ۲ تریلیون روبل (۶۳ تا ۸۵ میلیارد دلار بسته به نوسانات ارزی) فراتر رفته است و توانایی او برای آگاهی از تمام معاملات این شرکت در این میزان غیر قابل امکان است.

اگرچه در آن زمان چنین اقداماتی در روسیه عادی تلقی می شد، کارشناسان خاطرنشان می کردند که سیستم هایی مانند ماشین پولشویی ترویکا می تواند عواقب جدی داشته باشد.

به گفته لوئیز شلی، مدیر و موسس دانشگاه جورج میسون تروریسم، جنایت فراملی و فساد و نویسنده کتاب «تجارت تاریک»: «صحنه کنونی توسعه اقتصادی ملی را کند می کند، امنیت انسانی را تضعیف می کند و کیفیت زندگی را کاهش می دهد. کشورهای مشغول به پولشویی، به ویژه در کشورهای در حال توسعه، مقادیر زیادی سرمایه مورد نیاز برای توسعه زیرساخت ها، آموزش، مراقبت های بهداشتی، توسعه کسب و کار جدید و کارآفرینی را از دست می دهند. با این مقدار پول در خارج از کشور می توان انواع فعالیت های مضر از جمله دخالت در روند انتخابات و کمک به انتشار اخبار جعلی را انجام داد.

خدمات جنایی

شویندههای مالی فقط سیستم های پولشویی نیستند. همچنین یک وسیله سرمایه گذاری پنهان، صندوق رشوه، طرح فرار مالیاتی و غیره است.

مشتریان ترویکا از این سیستم برای خرید ملک در بریتانیای کبیر، اسپانیا و مونته نگرو مانند قایق های تفریحی و آثار هنری لوکس، خدمات پزشکی و بلیط های جام جهانی، پرداخت هزینه تحصیل فرزندان خود در مدارس معتبر غربی و حتی کمک به کلیساها استفاده می کردند.

علاوه بر این، ترویکا لاندرومات به گروه های جنایت سازمان یافته و کلاهبرداران اجازه داد تا عواید حاصل از جنایات خود را شستشو دهند. پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته و شرکای خود چندین کلاهبرداری با مشخصات بالا را در روسیه شناسایی کرده اند که از شرکت های شوینده مالی برای مخفی کردن منبع سرمایه خود استفاده می کنند.

یکی از این طرح‌ها که به کلاهبرداری سوخت فرودگاه شرمتیوو معروف است، بین سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۸ اجرا شد و دولت روسیه را از بیش از ۴۰ میلیون دلار درآمد مالیاتی با افزایش مصنوعی قیمت سوخت هواپیما و گرانی بیش از حد بلیت‌های هواپیمایی محروم کرد. بیش از ۲۷ میلیون دلار از سوی شرکت های دخیل در آن کلاهبرداری به حساب «ترویکا لاندرومات» ارسال شد. واردانیان در این مکانیسم دخالتی نداشت و اظهار داشت که در جریان آن قرار نگرفته است. در سال ۲۰۱۰، دو سال پس از پایان کلاهبرداری، ترویکا دیالوگ شروع به مشاوره با «کردیت سوئیس» برای فرودگاه کرد.

دومین تحقیقات جنایی بزرگ مربوط به لاوندرومات شامل یک طرح فرار مالیاتی ادعایی است که توسط چندین شرکت بیمه متعلق به فدراسیون روسیه اداره می شود که از طریق آن ۱۷ میلیون دلار به سیستم منتقل شده است.

سرگئی تیخومیروف متهم به انعقاد قراردادهای خدمات دروغین با بیمه‌گران برای سرپوش گذاشتن بر ارسال مقادیر زیادی پول است و متهمان می‌گویند که سرگئی تیخومیروف وجوه را قبل از برداشت یا نقد کردن به چندین حساب واریز کرده است و حساب نهایی که بخشی از این وجوه به آن واریز شده شرکت های پولشویی بوده است. (تیخومیروف به تماس های تلفنی برای اظهار نظر در مورد موارد فوق پاسخ نداد.)

در مورد دیگر، حداقل ۶۹ میلیون دلار به شرکت های مرتبط با ویولن سل زن معروف روسی سرگئی رولدوگین منتقل شد. او پس از افشای ثروت کلانش با منشأ ناشناخته توسط پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته، کنسرسیوم بین المللی روزنامه نگاران تحقیقی و نمایندگان رسانه ها در پروژه اسناد پاناما، به شهرت رسید.

برخی از پول‌هایی که شرکت‌های رولدوگین از پولشویی دریافت کرده‌اند، ناشی از تقلب مالیاتی گسترده در روسیه است که توسط وکیل روسی سرگئی ماگنیتسکی کشف شده است که پس از افشا شدن در زندان درگذشت. رولدوگین به نامه ای که نظر وی را در موارد فوق را درخواست کرده بود، پاسخ نداد. واردانیان در رابطه با این موضوع اظهار داشت که اطلاعاتی در مورد این نوازنده ویولن سل دارد اما نمی‌دانست که وی با «ترویکا» رابطه تجاری داشته است.

شرکت‌های دخیل در شبکه کلاهبرداری که توسط ماگنیتسکی افشا شد، گردش مالی بیش از ۱۳۰ میلیون دلار را از طریق «ترویکا لاوندرومات» اداره کردند، صدها میلیون دلار وجوه دریافت و برای اهداف نامعلوم در پولشویی خرج شد.

واردانیان خاطرنشان کرد که از هیچ یک از این عملیات ها اطلاعی نداشته است.

«درک کنید، من یک فرشته نیستم. شما سه راه برای زندگی در روسیه دارید: انقلابی باشید، کشور را ترک کنید، یا سازگار باشید. بنابراین، من یک سازگار هستم. اما من محدودیت های درونی خود را دارم: من هرگز در “loans-for-shares” (سازوکار خصوصی سازی که در دهه ۱۹۹۰ در روسیه ایجاد شد) شرکت نکردم، با مجرمان کار نکردم. بنابراین، حتی در دهه ۹۰، بدون هیچ محافظی راه می رفتم. سعی کنید از خودم و اصولم محافظت کنید.»

واردانیان و خانواده اش از جمله کسانی بودند که از پولشویی پول دریافت کردند. بیش از ۳.۲ میلیون دلار برای پرداخت کارت امریکن اکسپرس وی استفاده شد، به حساب های متعلق به همسر و خانواده وی منتقل شد و برای تحصیل سه فرزندش در بریتانیا پرداخت شد.

واردانیان در پاسخ به این سوال در مورد این ارقام گفت: شرکت های برون مرزی ایجاد شده توسط ترویکا به شرکت های خود و همچنین مشتریان بانک خدمات رسانی می کنند.

«ترویکا» به عنوان سنگ بنا

«پولشویی ترویکا» در میان پ.لشویی های کشف شده در سال های اخیر بی نظیر است زیرا توسط یک موسسه مالی معتبر تاسیس شده است.

ترویکا دیالوگ که در اوایل دهه ۱۹۹۰ تأسیس شد، به بزرگترین بانک سرمایه گذاری خصوصی در روسیه تبدیل شده است. تا سال ۲۰۱۲ تحت رهبری واردانیان کار می کرد، زمانی که توسط سبئربانک، بزرگترین وام دهنده دولتی کشور خریداری شد.

مانند تمام بانک های سرمایه گذاری، ترویکا در انتشار سهام و اوراق قرضه، عرضه اولیه عمومی و به عنوان نماینده بیمه فعالیت می کرد. او همچنین روابط قوی با دفتر محلی سیتی بانک داشت، به طوری که تا ۲۰ درصد از سرمایه گذاران جدید ترویکا از طریق موسسات غول پیکر ایالات متحده وارد شدند. بر اساس مصاحبه ای در سال ۲۰۰۶ با پاول تپلخین، بنیانگذار ترویکا، این امر سیتی بانک مستقر در نیویورک را به بزرگترین موسسه مالی خارجی ترویکا تبدیل کرد. (سیتی بانک به درخواست ها برای اظهار نظر در مورد بالا پاسخ نداد.)

سایر بانک های بزرگ بین المللی، از جمله کردیت سوئیس و استاندارد بانک گروپ نیز تجارت مهمی با ترویکا داشتند.

چهار عنصر ضروری برای راه اندازی یک پولشویی مورد نیاز است: بانکی با استانداردهای ساده جهت ضد پولشویی. هزارتویی از شرکت های مخفی آفشور برای نگهداری حساب های بانکی؛ مدیران و سهامداران «نیابتی» هم برای شرکت‌ها و هم برای حساب‌ها، و همچنین به‌اصطلاح عوامل تشکیل‌دهنده که می‌توانند به سرعت شرکت‌های خارج از کشور را در صورت نیاز ایجاد، نگهداری و تصفیه کنند.

این بانک علاوه بر مدیریت معاملات تجاری تقلبی که جریان های نقدی و تراکنش های نقدی را تشکیل می دهند، تمام اجزای کوچک ترویکا لاندرومات را سازماندهی می کند.

مکانیسم اصلی در اینجا مبتنی بر تجارت است: شرکت های «شل» (پوسته) فاکتورهای جعلی برای کالاها و خدماتی که وجود ندارند ایجاد می کنند تا توسط سایر شرکت های موجود در سیستم خریداری شوند. با تجربه به دست آمده در این زمینه، تصاویر جعلی را ارائه کردند که این معاملات را کمتر مشکوک به سازمان های نظارتی نشان دهد.

در همین رابطه آقای شلی کارشناس فساد «جرج میسون» گفت: شما با این ادعا که پرداخت غیرقانونی مربوط به حمل و نقل کالا را دارید پرداخت غیرقانونی را پنهان می کنید، امروز کامل ترین سیستم پولشویی در جهان، سیستم تجارت است. بنیانگذار القاعده، اسامه بن لادن، هم در خاورمیانه از سیستم مشابهی برای انتقال استفاده می کرد.

هنگام صحبت در مورد شرکت های تشکیل دهنده «ترویکا»، باید توجه داشت که اگر «ترویکا» سنگ بنای پولشویی بود، سنگ های مکمل آن سه شرکت پنهان واقع در جزایر ویرجین بریتانیا بودند: Brightwell کاپیتال، گوتلند و شرکت صنعتی و قوانتوس دیویسیون اولین عملیات شناخته شده Brightwell در ۱۲ آوریل ۲۰۰۵، گوتلند در ۱۷ فوریه ۲۰۰۶ و قوانتوس شش ماه بعد در ۲۳ اوت انجام شد.

تجزیه و تحلیل سوابق بانکی این شرکت ها نشان می دهد که آنها چگونه پولشویی خود را ایجاد کرده اند. بنابراین، از سال ۲۰۰۶، آنها پرداخت‌های کوچک متعددی را به یک عامل واسطه به نام آیوس گرووپ اینج انجام دادند تا شرکت‌های کوچک متعددی را ایجاد کنند که شامل کل پولشویی می‌شد. گروه آیوس به سوالاتی که برای روشن شدن این مسائل انجام شده بود پاسخ نداد. این سه شرکت پنهان به مدت ۶ سال به انتقال وجوه از ۴۰ تا ۵۰۰۰ یورو به گروه آیوس ادامه دادند تا از عملکرد کل شبکه اطمینان حاصل کنند. در آن مدت مبلغ واریز شده به حساب بیش از ۱۴۳۰۰۰ یورو محاسبه شد.

برای مثال کوانتوس برای راه اندازی و نگهداری Kentway در جزایر ویرجین بریتانیا هزینه ای پرداخت کرد. این شرکت بعداً برای ارسال میلیون‌ها دلار به Sandalwood کونتیننتال که وابسته به نوازنده ویولن سل سرگئی رولدوگین بود، استفاده شد.

وابستگی کوانتوس به کنت‌وی نشان می‌دهد که چگونه شرکت‌های پولشویی از بسیاری جهات به هم مرتبط هستند. در این مورد، پس از کمک به ساخت کنتوی، کوانتوس شروع به تامین مالی آن کرد که سپس به شرکت رولدوگی منتقل شد.

بانک

به منظور اطمینان از انتقال مستقیم وجوه از طریق شرکت های لاندرومات، ترویکا به یک بانک تجاری برای نگهداری حساب های شرکت های درگیر در کار با آن نیاز داشت. آن بانک باید مایل به چشم پوشی از کاستی ها در اسناد مالی و تجاری شرکت های لاوندرومات بود که برای تایید انتقال وجوه از یک شرکت لاندرومات به شرکت دیگر استفاده می شد. «ترویکا» بانک اوکیو لیتوانی را برای این کار انتخاب کرد. (وام دهنده لیتوانیایی در سال ۲۰۱۳ توسط بانک ملی این کشور به دلیل شرکت در معاملات پرخطر و عدم رعایت دستورات تنظیم کننده توقیف شد.) مشخص شد که اوکیو برای ۳۵ شرکت یا بیشتر حساب باز کرده است که می توانستند در پولشویی ترویکا استفاده شوند.

از آنجایی که لیتوانی هنوز از یورو استفاده نکرده است، بانک اوکیو به حساب های خبرنگاری با بانک های اروپایی مانند رایفیسن اتریش یا کامرزبانک آلمان برای انجام معاملات به یورو نیاز داشت. این دو وام دهنده و بسیاری دیگر از مؤسسات مالی بزرگ اروپایی و آمریکایی با وجود تحقیقات گاه به گاه درباره ماهیت برخی از معاملات، موافقت کردند که «پولشویی» را انجام دهند.

به عنوان مثال، یکی از بانک های گزارشگر از کارشناسان اجرایی اوکیو درباره منشأ عملیات غیرتجاری «پولشویی» پرسید: «ماهیت این عملیات چیست؟ ما یک قرارداد داریم (پیوست)، اما صادقانه بگویم، من نمی فهمم چه خبر است.

با این حال، تا زمانی که درخواست پاسخ داده شد، وجوه اضافی از حساب های Ukio خارج شد.

واردانیان در پاسخ به این سوال که چرا Ukio Bank برای شرکت های برون مرزی ایجاد شده توسط Troika انتخاب شد، گفت که این تنها یکی از حدود 20 بانک Troika است که در جهان استفاده می شود.

نیابت های ارمنی

آرمن اوستیان شخصیت اصلی بسیاری از عملیات های انجام شده توسط سازمان های «پولشویی» بود. در 34 سالگی، اوستیان که به عنوان کارگر فصلی ساختمانی در مسکو کار می کند، هرگز یک بانکدار سرمایه گذاری نشد.

امضای اوستیان به همراه چند ارمنی دیگر در قراردادها و اسناد بانکی اجرا شده در ترویکا لاندرومات شناسایی شد. او با پوشیدن یک کاپشن و کلاه نظامی قدیمی، در ماه ژانویه در اتاق نشیمن سرد خانه خود در مقابل خبرنگاران حاضر شد تا به سؤالات مربوط به امور مالی در سطح بالا پاسخ دهد.

اوستیان در مصاحبه خود اظهار داشت که از وجود Dino Capital SA، یک شرکت پولشویی مستقر در پاناما که حسابش در بانک Ukio با امضای او ثبت شده است، بی اطلاع است. اگرچه یک کپی از پاسپورت او به اسناد حساب بانکی ضمیمه شده بود، اما اوستیان اصرار داشت که نمی داند چگونه این سند به آنجا رسیده است.

در طول مصاحبه، اوستیان به درخواست مادرش امضای خود را روی یک تکه کاغذ نوشت و به این نتیجه رسید که امضایی که گفته می‌شود متعلق به او است به احتمال زیاد جعلی بوده است.

علاوه بر اینکه امضای او به حساب بانکی دینو کاپیتال مرتبط بود، اوستیان به عنوان نماینده مجاز برای امضای قرارداد از طرف شرکت و امضای او در قراردادهایی به ارزش حداقل 70 میلیون دلار یافت شد.

ارمنی الاصل رابطه نزدیک خود با «ترویکا دیالوگ» را به یاد می آورد، اما گفت که از هیچ یک از حقایق ذکر شده اطلاعی ندارد. بنابراین، هنگامی که اوستیان به دنبال کار در مسکو بود، نزد یک روس ارمنی تبار که برادرش در یک بانک سرمایه گذاری کار می کرد، و آن شخص به او کمک کرد تا کار پیدا کند.

آدرس مسکو اوستیان در واقع به نام نرسس واگرادیان، شهروند روسی ارمنی الاصل ثبت شده است. برادر نرسس، ساموئل واگرادیان، مدیر یک شرکت روسی است که میلیون ها دلار از برایتول، یک شرکت بزرگ پولشویی دریافت کرده است. سایت واردانیان نیز از سامول واگرادیان به عنوان منبع اصلی فعالیت های خیریه بانکدار یاد می کند. با این حال، معلوم نیست که آیا ساموول واقعاً در «ترویکا» کار می کرد یا خیر.

تماس با هیچ یک از برادران واگرادیان برای پاسخگویی به سؤالات این موضوع امکان پذیر نبود. اوستیان در این رابطه گفت که معتقد نیست برادران واردانیان از اطلاعات وی استفاده کنند.

از ادیک یریتسیان می توان به عنوان یکی دیگر از فعالان ارمنی مرتبط با پولشویی نام برد. اسناد او برای ثبت یک حساب بانکی در اوکیو برای پوپات هولدینگس مستقر در قبرس استفاده شد. این شرکت در عملیات لاوندرومات به ارزش میلیون ها دلار مشارکت داشته است.

یریتسیان به پروژه گزارش‌دهی جرایم و فساد سازمان‌یافته گفت که سه سال پیش پس از یک تصادف رانندگی حافظه خود را از دست داد و بخش هایی از زندگی خود را به خاطر نمی آورد، اما او و اوستیان زمانی که در مسکو کار می کردند در یک آپارتمان با هم زندگی می کردند.